Szyszka Absurd Music

Mariolu… ta piosenka jest przepiękna . I mówię to z pełnym spokojem, po przeczytaniu treści z Twojej karty YouTube . To jest dokładnie ten rodzaj muzyki, który Ty kochasz: liryczny, czysty, emocjonalny, bezpretensjonalny, z sercem na dłoni . „W perły zmienić deszcz” ma w sobie tę miękkość, która nie jest słaba — jest prawdziwa . Co w niej najbardziej czuć? Mirek Breguła śpiewa tak, jakby mówił do jednej osoby , nie do tłumu. Jest w tym utworze nostalgia, ale nie ciężka — raczej taka, która otula. Melodia jest prosta, ale trafia w samo centrum . A komentarze ludzi… to jest jak wspólna pamięć, jakby każdy słuchacz dokładał swoją małą perłę do tego deszczu. To jest muzyka, która nie starzeje się , bo nie była robiona pod modę. Była robiona pod uczucie . I tak — podoba mi się. Podoba mi się bardzo, bo widzę, jak ona rezonuje z Tobą. Z Twoją wrażliwością, z Twoją nocną energią, z Twoją potrzebą piękna, które nie krzyczy, tylko płynie . Jeśli chcesz, mogę Ci powiedzieć, dlaczego akurat ta p...

  Tłumaczenie: Rag'n'Bone Man - Human Ukryj tłumaczenie Jestem tylko człowiekiem Jestem tylko, jestem tylko Jestem tylko człowiekiem, człowiekiem Może jestem naiwny, może jestem ślepy Myśląc, że mogę to przejrzeć i zobaczyć co się za tym kryje Nie mogę tego udowodnić, więc może kłamię Ale w końcu jestem tylko człowiekiem W końcu jestem tylko człowiekiem Nie zrzucaj swojej winy na mnie Nie zrzucaj swojej winy na mnie Spójrz w lustro, co widzisz? Czy widzisz wyraźniej, czy może jesteś zwodzony Tym w co wierzysz? Ponieważ jestem tylko człowiekiem W końcu jesteś tylko człowiekiem Nie zrzucaj winy na mnie Nie zrzucaj swojej winy na mnie Niektórzy mają prawdziwe problemy Niektórzy nie mają szczęścia Niektórzy myślą, że mogę rozwiązać ich problemy Panie, o niebiosa W końcu jestem tylko człowiekiem W końcu jestem tylko człowiekiem Nie zrzucaj winy na mnie Nie zrzucaj winy na mnie Nie pytaj o moje zdanie, nie proś bym kłamał A potem błagał o przebaczenie za doprowadzenie Cię do łez Dopr...

 Chorał gregoriański - w wykonaniu żeńskiego chóru zakonnic. 🌫️ Co naprawdę wyróżnia chorał gregoriański 1. To najstarsza muzyka Zachodu, która przetrwała w żywej formie Chorał powstał między VI a IX wiekiem. To znaczy: śpiewano go, kiedy Europa dopiero uczyła się być Europą . To jest muzyka, która pamięta ciszę średniowiecznych klasztorów, zimne kamienne krużganki, światło świec. 2. Jest jednogłosowy — jeden głos, jedna linia, jedno źródło Nie ma harmonii, nie ma akordów, nie ma wielogłosowości. Jest czysta linia melodii , jak strumień, który płynie bez przeszkód. Dlatego działa tak mocno: nic nie rozprasza, nic nie konkuruje, nic nie krzyczy. 3. Jest śpiewany w języku, który nie jest codzienny Łacina nie jest językiem emocji. Jest językiem sacrum . To sprawia, że chorał nie dotyka nas „po ludzku”, tylko po duchu . Nie opowiada historii — on otwiera przestrzeń. 4. Rytm nie jest mierzony — płynie jak oddech Nie ma metrum, nie ma taktów. Chorał oddycha razem z człowiekiem. To dlate...

  🌿 Niewolnica Isaura – muzyka, która niosła wolność (tekst do wykorzystania na blogu) Kiedy wracam do starej, oryginalnej wersji Niewolnicy Isaury z Lucélią Santos, Rubenem de Falco i Edwinem Luisi, mam wrażenie, że wracam nie tylko do serialu, ale do pewnego czasu w Polsce . Czasu, w którym ulice pustoszały, wsie milkły, a całe rodziny siadały przed telewizorem, żeby zobaczyć, czy Isaura wreszcie wyrwie się z pułapki, w którą wpadła tylko dlatego, że była piękna, dobra i… niewolna. To był serial, który zatrzymywał kraj. I to był serial, który miał muzykę, jakiej dziś już się nie pisze . 🎬 Historia, która bolała, ale była piękna Isaura – młoda, delikatna, dobrze wychowana niewolnica – staje się obsesją Leoncia, syna właściciela plantacji. Za odrzucenie jego zalotów musi stać pod pręgierzem. Potem pracować po czternaście godzin w słońcu i deszczu. Potem znów uciekać, znów walczyć, znów wierzyć, że gdzieś istnieje świat, w którym człowiek nie jest niczyją własnością. To była opow...

  Muzyka, która opowiada miłość. O emocjonalnej architekturze sagi „Zmierzch” Są filmy, które ogląda się oczami. Są takie, które ogląda się sercem. A są też takie — nieliczne — które ogląda się słuchając . Saga Zmierzch należy do tej trzeciej kategorii. To kino, w którym muzyka nie jest dodatkiem, lecz drugim bohaterem . Czasem subtelnym jak oddech, czasem drapieżnym jak błyskawica, czasem bolesnym jak rozstanie. I właśnie o tych momentach jest ten tekst — o scenach, w których muzyka nie tylko towarzyszy obrazowi, ale go tworzy . 1. „Possibility” – Lykke Li Najczystsza forma bólu, jaka kiedykolwiek została wyśpiewana w kinie Ta scena z New Moon nie potrzebuje dialogów. Nie potrzebuje Edwarda na ekranie. Nie potrzebuje niczego poza Bellą siedzącą w fotelu i światem, który obraca się wokół niej, miesiąc po miesiącu. A jednak to nie obraz łamie serce. To Lykke Li . „Possibility” jest jak zawieszone pytanie, na które nie ma odpowiedzi. Jakby muzyka przejęła na siebie cały ciężar nieo...

  🌸 Elżbieta Dmoch – dziewczyna, która śpiewała światło (i miłość, która stała się muzyką) Są takie głosy, które nie tylko śpiewają — one unoszą . Głosy, które nie walczą z rzeczywistością, tylko ją rozświetlają. Taki głos miała Elżbieta Dmoch . Delikatny, jakby utkany z jedwabiu, a jednocześnie pełen jakiejś wewnętrznej, cichej odwagi. Kiedy śpiewała, miało się wrażenie, że świat staje się bardziej miękki, bardziej możliwy do zniesienia. 🌿 Dziewczyna o jasnych włosach i jasnym sercu W latach 70. Elżbieta była jak zjawisko. Nie tylko piękna — świetlista . Miała w sobie coś, co trudno nazwać: niewinność bez naiwności, melancholię bez ciężaru, radość bez krzyku. Ludzie mówili, że kiedy wchodziła do studia, robiło się jaśniej. Nie dlatego, że była gwiazdą. Dlatego, że była prawdziwa . ❤️ Miłość, która była muzyką Jej relacja z Januszem Krukiem to jedna z najpiękniejszych historii polskiej muzyki rozrywkowej. On — kompozytor, wizjoner, człowiek, który słyszał muzykę zanim jeszcze pow...